ಗಲ್ಫ್ ಜೀವನವು (ವಿದೇಶಿ ಬದುಕು) ಹಲವರಿಗೆ ಕನಸುಗಳ ಹಾದಿಯಾಗಿದೆ. ಆದರೆ ಇನ್ನು ಕೆಲವರ ಪಾಲಿಗೆ ಅದು ಹೇಳಲಾಗದ ನೋವು, ಒಂಟಿತನ ಮತ್ತು ಮೌನ ಹೋರಾಟಗಳ ಕಥೆಯೂ ಹೌದು. ಒಮಾನಿನ ಜಲಾನ್ ಬಾನಿ ಬೂ ಅಲಿಯಲ್ಲಿ ಮೃತದೇಹವಾಗಿ ಪತ್ತೆಯಾದ ಕಾಸರಗೋಡು ಮೂಲದ ಹರೀಶ್ ಕುಮಾರ್ (36) ಅವರ ಸಾವು ಅಂತಹದೊಂದು ನೋವಿನ ವಾಸ್ತವವನ್ನು ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ನೆನಪಿಸುತ್ತಿದೆ.
ಕಾಸರಗೋಡು ಪನತ್ತಡಿ ಚಾಮುಂಡಿಕುನ್ನು ಪುಳಿಕಡವು ವೆಳ್ಳಾವೂರು ಹೌಸ್ನ ಮೋಹನನ್ ಮತ್ತು ಜಯಶ್ರೀ ದಂಪತಿಯ ಪುತ್ರನಾಗಿದ್ದ ಹರೀಶ್ ಕುಮಾರ್, ಬೂ ಅಲಿಯ ಅಂಗಡಿಯೊಂದರಲ್ಲಿ ಸೇಲ್ಸ್ಮ್ಯಾನ್ ಆಗಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಆದರೆ ಯಾರೂ ನಿರೀಕ್ಷಿಸದ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಅವರು ಶವವಾಗಿ ಪತ್ತೆಯಾಗಿದ್ದಾರೆ.
ಈ ಘಟನೆಯನ್ನು ಇನ್ನಷ್ಟು ಹೃದಯ ವಿದ್ರಾವಕ ವಾಗಿಸುವುದು ಅವರ ಜೇಬಿನಿಂದ ದೊರೆತ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಆತ್ಮಹತ್ಯೆ ಪತ್ರ. ಆ ಪತ್ರದ ಕುರಿತು ಒಮಾನಿನ ಪ್ರಮುಖ ಸಾಮಾಜಿಕ ಕಾರ್ಯಕರ್ತ ಹಾಗೂ ಮಸ್ಕತ್ ಕೆ.ಎಂ.ಸಿ.ಸಿ (KMCC) ನ್ಯಾಷನಲ್ ಕಮಿಟಿ ವೈಸ್ ಪ್ರೆಸಿಡೆಂಟ್ ಮತ್ತು ಕೇರ್ ವಿಂಗ್ ಚೇರ್ಮನ್ ಆಗಿರುವ ಇಬ್ರಾಹಿಂ ಒಟ್ಟಪಾಲಂ ಅವರು ಫೇಸ್ಬುಕ್ನಲ್ಲಿ ಹಂಚಿಕೊಂಡಿರುವ ಬರಹವೀಗ ಅನಿವಾಸಿ ಲೋಕವನ್ನು ಕಣ್ಣೀರಿನಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿಸಿದೆ.
ವರ್ಷಗಳಿಂದ ನೂರಾರು ಪ್ರವಾಸಿಗರ ಮರಣೋತ್ತರ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಗಳ ನೇತೃತ್ವ ವಹಿಸಿರುವ ಇಬ್ರಾಹಿಂ ಅವರು, ತಮ್ಮ ಇಷ್ಟು ವರ್ಷಗಳ ಅನುಭವದಲ್ಲಿ ಇಂತಹದೊಂದು ಪತ್ರವನ್ನು ಎಂದಿಗೂ ನೋಡಿಲ್ಲ ಎಂದು ಹೇಳಿದ್ದಾರೆ. ಸಾವಿನ ಕಡೆಗೆ ಹೆಜ್ಜೆ ಇಡುವ ಕೊನೆಯ ಕ್ಷಣದಲ್ಲೂ ತನ್ನ ಮೃತದೇಹವನ್ನು ಏನು ಮಾಡಬೇಕೆಂದು ಸ್ವಂತ ಕೈಬರಹದಲ್ಲಿ ಬರೆದಿಟ್ಟಿದ್ದ ಹರೀಶ್, “ವೈದ್ಯಕೀಯ ಕಾಲೇಜಿನಲ್ಲಿ ಅಧ್ಯಯನಕ್ಕಾಗಿ (ದೇಹದಾನ) ನೀಡಲು ಅಮ್ಮನಿಗೆ ಹೇಳಿ” ಎಂಬ ವಿನಂತಿಯನ್ನು ಪತ್ರದಲ್ಲಿ ದಾಖಲಿಸಿದ್ದರು.
ಜೀವನದ ಎಲ್ಲಾ ಭರವಸೆಗಳನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡ ಕ್ಷಣದಲ್ಲೂ ಇತರರಿಗೆ ಉಪಯುಕ್ತವಾಗಬೇಕೆಂಬ ಆ ಆಲೋಚನೆಯು, ಅವರ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಎಷ್ಟೊಂದು ನೋವು ಮತ್ತು ಅಸಹಾಯಕತೆ ಇತ್ತು ಎಂಬುದಕ್ಕೆ ಪುರಾವೆಯಾಗಿದೆ ಎಂದು ಇಬ್ರಾಹಿಂ ತಮ್ಮ ಬರಹದಲ್ಲಿ ತಿಳಿಸಿದ್ದಾರೆ.
“ವಿದೇಶ ಉದ್ಯೋಗವೆಂದರೆ ಬರೀ ಹಣ ಗಳಿಸುವುದಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ… ಕೆಲವರ ಮನಸ್ಸಿನೊಳಗೆ ಕುದಿಯುತ್ತಿರುವ ಒಂಟಿತನ ಮತ್ತು ಅಸಹಾಯಕತೆಯ ನರಕವಾಗಿದೆ” ಎಂಬ ಇಬ್ರಾಹಿಂ ಅವರ ಮಾತುಗಳು ಸಾವಿರಾರು ಗಲ್ಫ್ ಉದ್ಯೋಗಿಗಳ ಹೃದಯವನ್ನು ಮುಟ್ಟುತ್ತಿವೆ.
ತಾಯಿಯ ಭರವಸೆಗಳನ್ನು, ಕುಟುಂಬದ ಕನಸುಗಳನ್ನು ಹೆಗಲ ಮೇಲೆ ಹೊತ್ತು ವಿದೇಶಕ್ಕೆ ತೆರಳಿದ್ದ ಮಗ ಇಂದು ಜೀವವಿಲ್ಲದ ದೇಹವಾಗಿ ಮರಳುತ್ತಿದ್ದಾನೆ. ಆದರೆ ಕೊನೆಯ ಕ್ಷಣದಲ್ಲೂ ಇತರರಿಗಾಗಿ ಏನನ್ನಾದರೂ ಮಾಡಬೇಕೆಂಬ ಅವರ ಮನಸ್ಸು ಎಲ್ಲರ ಕಣ್ಣುಗಳನ್ನು ತೇವಗೊಳಿಸುತ್ತಿದೆ.
ಕೆ.ಎಂ.ಸಿ.ಸಿ ಕೇರ್ ವಿಂಗ್ ನೇತೃತ್ವದಲ್ಲಿ ಹರೀಶ್ ಕುಮಾರ್ ಅವರ ಮರಣೋತ್ತರ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಗಳು ನಡೆಯುತ್ತಿವೆ.
ಅನಿವಾಸಿ ಜೀವನದ ಮರುಬದಿಯಲ್ಲಿ ಯಾರೂ ಕಾಣದ ಕಣ್ಣೀರಿನ ಕಥೆಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದಾಗಿ ಹರೀಶ್ ಕುಮಾರ್ ಅವರ ನೆನಪು ಇನ್ನುಳಿಯಲಿದೆ…
