ತಮಿಳುನಾಡಿನ ರಾಜಕೀಯ ಡ್ರಾಮ ಕೊನೆಗೊಂಡಿದೆ . ವಿಜಯ್ ಪ್ರಮಾಣ ವಚನಕ್ಕೆ ವೇದಿಕೆ ಸಿದ್ಧವಾಗಿದೆ. ಆದರೆ ತಮಿಳುನಾಡಿನ ಇತ್ತೀಚಿನ ರಾಜಕೀಯ ವಿದ್ಯಾಮಾನಗಳು ರಾಜ್ಯಪಾಲರ ವಿವೇಚನಾಧಿಕಾರ ಮತ್ತು ಬಹುಮತದ ಸಂಖ್ಯಾಬಲದ ನಡುವಿನ ಸಂಘರ್ಷವನ್ನು ಎತ್ತಿ ತೋರಿಸಿವೆ. ವಿಜಯ್ ನೇತೃತ್ವದ ತಮಿಳಗ ವೆಟ್ರಿ ಕಳಗಂ ಪಕ್ಷವು ಚುನಾವಣೆಯಲ್ಲಿ ಅತಿದೊಡ್ಡ ಪಕ್ಷವಾಗಿ ಹೊರಹೊಮ್ಮಿದರೂ, ಸರ್ಕಾರ ರಚನೆಯ ಹಾದಿಯು ಅಷ್ಟು ಸುಗಮವಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಇದು ಕೇವಲ ಅಂಕಿಅಂಶಗಳ ಆಟವಾಗಿರದೆ, ಸಿದ್ಧಾಂತ ಮತ್ತು ಸಂವಿಧಾನದ ನಡುವಿನ ತಿಕ್ಕಾಟವಾಗಿತ್ತು.
ಈ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯಲ್ಲಿ ಕಂಡುಬಂದ ಮೊದಲ ಪ್ರಮುಖ ಅಂಶವೆಂದರೆ ಸಿದ್ಧಾಂತದ ಬದ್ಧತೆ. ವಿಜಯ್ ಅವರು ಬಿಜೆಪಿಯ ಬೆಂಬಲ ಪಡೆದಿದ್ದರೆ ಆರಂಭದಲ್ಲೇ ಸರ್ಕಾರ ರಚಿಸಬಹುದಿತ್ತು. ಆದರೆ, ಅಧಿಕಾರಕ್ಕಿಂತಲೂ ತಮ್ಮ ಜಾತ್ಯತೀತ ನಿಲುವಿಗೆ ಹೆಚ್ಚಿನ ಆದ್ಯತೆ ನೀಡಿದ ಅವರು, ಸಂಖ್ಯಾಬಲದ ಕೊರತೆಯ ನಡುವೆಯೂ ಮೈತ್ರಿ ಧರ್ಮವನ್ನು ಪಾಲಿಸಲು ನಿರ್ಧರಿಸಿದರು. ಇದು ಅವರ ಮುಂದಿನ ರಾಜಕೀಯ ದಾರಿಯನ್ನು ಸ್ಪಷ್ಟಪಡಿಸಿತು.
ಎರಡನೆಯದಾಗಿ, ರಾಜ್ಯಪಾಲರ ಪಾತ್ರವು ಇಲ್ಲಿ ಸಾಕಷ್ಟು ವಿವಾದಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾಯಿತು. ಸುಪ್ರೀಂ ಕೋರ್ಟ್ನ ಹಿಂದಿನ ಹಲವಾರು ತೀರ್ಪುಗಳ ಪ್ರಕಾರ, ಚುನಾವಣಾ ನಂತರದ ಮೈತ್ರಿಕೂಟವು ಬಹುಮತದ ಸಂಖ್ಯಾಬಲವನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದರೆ ಅವರನ್ನು ಸರ್ಕಾರ ರಚಿಸಲು ಆಹ್ವಾನಿಸುವುದು ರಾಜ್ಯಪಾಲರ ಸಾಂವಿಧಾನಿಕ ಕರ್ತವ್ಯ. ಆದರೆ, ವಿಜಯ್ ಅವರ ನಿಯೋಗವು ಮೂರು ಬಾರಿ ಭೇಟಿ ನೀಡಿದರೂ ರಾಜ್ಯಪಾಲರು ಅನುಮತಿ ನೀಡಲು ವಿಳಂಬ ಮಾಡಿದ್ದು, ರಾಜಭವನವು ರಾಜಕೀಯ ಪ್ರಭಾವಕ್ಕೆ ಒಳಗಾಗಿದೆಯೇ ಎಂಬ ಪ್ರಶ್ನೆಯನ್ನು ಹುಟ್ಟುಹಾಕಿತು.
ಆದರೆ, ಈ ವಿಳಂಬವೇ ಅಂತಿಮವಾಗಿ ವಿಜಯ್ ಅವರ ಪರವಾಗಿ ತಿರುಗಿತು. ರಾಜ್ಯಪಾಲರ ನಡೆಯಿಂದ ಅಸಮಾಧಾನಗೊಂಡ ವಿಸಿ ಕೆ ಮತ್ತು ಐಯುಎಂಎಲ್ ಅಂತಹ ಪಕ್ಷಗಳು ತಮ್ಮ ತಟಸ್ಥ ನಿಲುವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಮೈತ್ರಿಕೂಟಕ್ಕೆ ಬೆಂಬಲ ನೀಡಿದವು. ಇದು ಮೈತ್ರಿಕೂಟದ ಬಲವನ್ನು 120ಕ್ಕೆ ಹೆಚ್ಚಿಸಿತು. ಈ ಬೆಳವಣಿಗೆಯು ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವದಲ್ಲಿ ಸಂಖ್ಯಾಬಲವೇ ಅಂತಿಮ ಎಂಬುದನ್ನು ಸಾಬೀತುಪಡಿಸಿತು.
ಕೊನೆಯದಾಗಿ, ಇಂದು ನಡೆಯುತ್ತಿರುವ ಪ್ರಮಾಣ ವಚನ ಸ್ವೀಕಾರ ಸಮಾರಂಭವು ಒಂದು ಸಾಂಕೇತಿಕ ಗೆಲುವಾಗಿದೆ. ಯಾರು ಸರ್ಕಾರ ರಚನೆಯನ್ನು ತಡೆಯಲು ಯತ್ನಿಸಿದರೋ, ಅವರ ಕೈಯಿಂದಲೇ ಪ್ರಮಾಣ ವಚನ ಸ್ವೀಕರಿಸುತ್ತಿರುವುದು ವಿಜಯ್ ಅವರ ರಾಜಕೀಯ ತಂತ್ರಗಾರಿಕೆಗೆ ಸಿಕ್ಕ ಜಯವಾಗಿದೆ. ರಾಜ್ಯಪಾಲರು ವಿರೋಧ ಪಕ್ಷದ ನಾಯಕನಂತೆ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸಿದರೂ, ಅಂತಿಮವಾಗಿ ಸಂವಿಧಾನದ ಆಶಯಕ್ಕೆ ತಲೆಬಾಗಲೇಬೇಕಾಯಿತು. ಈ ಇಡೀ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯು ತಮಿಳುನಾಡು ರಾಜಕೀಯದಲ್ಲಿ ಹೊಸ ಧ್ರುವೀಕರಣಕ್ಕೆ ನಾಂದಿ ಹಾಡಿದೆ.
(ಈ ವಿಶ್ಲೇಷಣೆಯು ಬಶೀರ್ ಅರಂಬೂರ್ ಅವರ ಬರಹದಿಂದ ಪ್ರೇರಿತಗೊಂಡಿದೆ)
