ಬಂಗಾಳದ ರಾಜಕೀಯ ಇತಿಹಾಸವನ್ನು ಗಮನಿಸಿದರೆ, ಅಲ್ಲಿನ ಅಧಿಕಾರ ಬದಲಾವಣೆಯು ಸೌಹಾರ್ದಯುತವಾಗಿರುವುದಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ರಕ್ತಸಿಕ್ತ ಸಂಘರ್ಷಗಳಿಂದಲೇ ಕೂಡಿದೆ ಎನ್ನುವುದು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗುತ್ತದೆ. ಪ್ರಸ್ತುತ ಅಲ್ಲಿ ನಡೆಯುತ್ತಿರುವ ಚುನಾವಣೋತ್ತರ ಹಿಂಸಾಚಾರವು ದಶಕಗಳ ಹಿಂದೆ ನಡೆದಿದ್ದ ದೌರ್ಜನ್ಯಗಳ ಕಹಿ ನೆನಪನ್ನು ಮರುಕಳಿಸುವಂತೆ ಮಾಡಿದೆ. ಈ ಹಿಂದೆ ಅಧಿಕಾರ ಬದಲಾದ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಅಂದಿನ ವಿರೋಧ ಪಕ್ಷದ ಕಾರ್ಯಕರ್ತರ ಮೇಲೆ ಅಮಾನವೀಯ ದಾಳಿಗಳು ನಡೆದಿದ್ದವು. ನೂರಾರು ಸಾವುಗಳು, ಸಾವಿರಾರು ಕುಟುಂಬಗಳ ಸ್ಥಳಾಂತರ ಮತ್ತು ರಾಜಕೀಯ ಕಚೇರಿಗಳ ಬಲವಂತದ ಆಕ್ರಮಣದ ಮೂಲಕ ವಿರೋಧಿ ಧ್ವನಿಗಳನ್ನು ಹತ್ತಿಕ್ಕುವ ಪ್ರಯತ್ನ ನಡೆದಿತ್ತು. ಅಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲದೆ, ಸಾಮಾಜಿಕ ಬಹಿಷ್ಕಾರದಂತಹ ಕಠಿಣ ಕ್ರಮಗಳ ಮೂಲಕ ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ಬಿರುಕು ಮೂಡಿಸಲಾಗಿತ್ತು.
ಇಂದು ಅಂತಹದ್ದೇ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಮರುಕಳಿಸುತ್ತಿದ್ದು, ಈ ಹಿಂದೆ ಹಿಂಸೆಯನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿದವರು ಈಗ ದಾಳಿಕೋರರಾಗಿ ಮತ್ತು ಅಂದು ದಾಳಿ ಮಾಡಿದವರು ಸಂತ್ರಸ್ತರಾಗಿ ಬದಲಾಗಿರುವುದು ಕಂಡುಬರುತ್ತಿದೆ. ಈ ವಿದ್ಯಮಾನವನ್ನು ಕೆಲವರು ಕರ್ಮದ ಫಲ ಎಂದು ವ್ಯಾಖ್ಯಾನಿಸಬಹುದು. ಆದರೆ, ಸಂಸದೀಯ ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯಲ್ಲಿ ಈ ರೀತಿಯ ಸೇಡಿನ ರಾಜಕಾರಣಕ್ಕೆ ಕಿಂಚಿತ್ತೂ ಅವಕಾಶವಿರಬಾರದು. ಗೆಲುವಿನ ಅಮಲಿನಲ್ಲಿ ಸೋತವರ ಮೇಲೆ ದೈಹಿಕ ಹಲ್ಲೆ ನಡೆಸುವುದು ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವದ ಆಶಯಗಳನ್ನೇ ಬುಡಮೇಲು ಮಾಡುತ್ತದೆ. ಅಧಿಕಾರಕ್ಕಾಗಿ ಜನರ ಪ್ರಾಣದೊಂದಿಗೆ ಚೆಲ್ಲಾಟವಾಡುವುದು ಮತ್ತು ಭಯದ ವಾತಾವರಣ ಸೃಷ್ಟಿಸುವುದು ಯಾವುದೇ ಕಾರಣಕ್ಕೂ ಸಮರ್ಥನೀಯವಲ್ಲ.
ಇಲ್ಲಿನ ಅಪಾಯ ಕೇವಲ ವ್ಯಕ್ತಿಗತವಲ್ಲ, ಬದಲಾಗಿ ವ್ಯವಸ್ಥಿತ ಸಂಘಟನಾ ಶಕ್ತಿಯದ್ದಾಗಿದೆ. ವ್ಯಕ್ತಿ ಕೇಂದ್ರಿತ ಅಧಿಕಾರವು ಆ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಕಾಲಾನಂತರ ಬದಲಾಗಬಹುದು, ಆದರೆ ಒಂದು ಸಿದ್ಧಾಂತದ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ಬೆಳೆದಿರುವ ಸಂಘಟಿತ ಶಕ್ತಿಯು ಹೆಚ್ಚು ಆಳವಾಗಿ ಬೇರೂರಿರುತ್ತದೆ. ಇಂತಹ ಶಕ್ತಿಗಳು ಹಿಂಸೆಗೆ ಇಳಿದಾಗ ಅದು ಸಮಾಜದ ಸ್ವಾಸ್ಥ್ಯವನ್ನು ದೀರ್ಘಕಾಲದವರೆಗೆ ಹಾಳುಮಾಡುತ್ತದೆ. ಕೇವಲ ಹಿಂದಿನ ದ್ವೇಷದ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ಇಂದಿನ ಅನ್ಯಾಯಗಳನ್ನು ಮೌನವಾಗಿ ಸಹಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಮುಂದೆ ದೊಡ್ಡ ಅಪಾಯಕ್ಕೆ ನಾಂದಿಯಾಗಬಹುದು.
ಬಂಗಾಳದ ನೆಲದಲ್ಲಿ ಮತ್ತೆ ಶಾಂತಿ ನೆಲೆಸಬೇಕಾದರೆ, ಪ್ರಸ್ತುತ ನಡೆಯುತ್ತಿರುವ ವಿಜಯೋತ್ಸವದ ಹೆಸರಿನ ಹಿಂಸಾಚಾರವನ್ನು ತಕ್ಷಣವೇ ನಿಲ್ಲಿಸಬೇಕಿದೆ. ಸೋತವರಿಗೆ ಅವರ ಹಕ್ಕುಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಸುರಕ್ಷತೆಯನ್ನು ಖಾತರಿಪಡಿಸುವುದು ಗೆದ್ದವರ ಜವಾಬ್ದಾರಿಯಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಮಾನವೀಯ ಮೌಲ್ಯಗಳು ಮತ್ತು ಸಂವಿಧಾನದ ಆಶಯಗಳನ್ನು ಎತ್ತಿಹಿಡಿಯಲು ಎಲ್ಲಾ ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವವಾದಿಗಳು ಒಂದಾಗಿ ಈ ಹಿಂಸೆಯ ವಿರುದ್ಧ ದನಿಯೆತ್ತಬೇಕಿದೆ. ರಾಜಕೀಯ ಸಿದ್ಧಾಂತಗಳಿಗಿಂತ ಮನುಷ್ಯನ ಜೀವ ಮತ್ತು ಗೌರವ ದೊಡ್ಡದು ಎಂಬುದನ್ನು ನೆನಪಿಸಬೇಕಾದ ಸಮಯವಿದು.
