ಸಂಪಾದಕೀಯ
ರಾಜ್ಯ ರಾಜಕೀಯದ ಇತ್ತೀಚಿನ ಬೆಳವಣಿಗೆಯೊಂದು ಸೋಷಿಯಲ್ ಮೀಡಿಯಾದ ಶಕ್ತಿ ಮತ್ತು ತಳಮಟ್ಟದ ಕಾರ್ಯಕರ್ತರ ಜಾಗೃತಿಯನ್ನು ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಸಾಬೀತುಪಡಿಸಿದೆ. ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿಯವರ ಮಾಧ್ಯಮ ಕಾರ್ಯದರ್ಶಿ ಹುದ್ದೆಗೆ ನೇಮಕಗೊಂಡಿದ್ದ ರಾಘವೇಂದ್ರ ಭಟ್ ಅವರ ಆದೇಶವನ್ನು ಸರ್ಕಾರ ತಕ್ಷಣವೇ ಅಮಾನತಿನಲ್ಲಿಟ್ಟಿರುವುದು ಕೇವಲ ಒಂದು ಆಡಳಿತಾತ್ಮಕ ಹಿನ್ನಡೆಯಲ್ಲ; ಬದಲಿಗೆ ಇದು ಪಕ್ಷದ ಆಂತರಿಕ ಅಸಮಾಧಾನ ಮತ್ತು ಸಿದ್ಧಾಂತ ನಿಷ್ಠೆಯ ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ ಸಿಕ್ಕ ತಾತ್ಕಾಲಿಕ ಜಯ.
ಯಾವ ಪಕ್ಷದ ನಾಯಕರನ್ನು, ಸಿದ್ಧಾಂತವನ್ನು ಈ ಹಿಂದೆ ಸಾಮಾಜಿಕ ಜಾಲತಾಣಗಳಲ್ಲಿ ಕಟುವಾಗಿ ನಿಂದಿಸಲಾಗಿತ್ತೋ, ಅದೇ ಪಕ್ಷದ ಸತ್ಕಾರದ ಉನ್ನತ ಹುದ್ದೆಗಳು ಅಂತಹದ್ದೇ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳಿಗೆ ಒಲಿಯುವಾಗ ಕಾರ್ಯಕರ್ತರಲ್ಲಿ ಆಕ್ರೋಶ ಮೂಡುವುದು ಸಹಜ. ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಪಕ್ಷದ ಅಗ್ರ ನಾಯಕ ರಾಹುಲ್ ಗಾಂಧಿ ಅವರ ವಿರುದ್ಧ ಹಗುರವಾದ ಪದಬಳಕೆ ಮಾಡಿದ್ದ ವ್ಯಕ್ತಿಗೆ ಅಧಿಕಾರದ ಚುಕ್ಕಾಣಿ ಹಿಡಿದ ಬೆನ್ನಲ್ಲೇ ಮಣೆ ಹಾಕುವುದು ಎಷ್ಟು ಸರಿ ಎಂಬ ಸೋಷಿಯಲ್ ಮೀಡಿಯಾ ಹೋರಾಟಗಾರರ ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ ತಾರ್ಕಿಕ ಅಂತ್ಯ ಸಿಕ್ಕಿದೆ.
ಆದರೆ, ಈ ಇಡೀ ಪ್ರಸಂಗವು ರಾಜಕೀಯ ಪಕ್ಷಗಳ ಸಿದ್ಧಾಂತ ಬದ್ಧತೆಯ ಸುತ್ತ ಕೆಲವು ಗಂಭೀರ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳನ್ನು ಹುಟ್ಟುಹಾಕಿದೆ. ಕೇವಲ ಮಾಧ್ಯಮ ಕಾರ್ಯದರ್ಶಿ ಹುದ್ದೆಯಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ, ಇತ್ತೀಚಿನ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರವಾಸೋದ್ಯಮ ರಾಯಭಾರತ್ವದಂತಹ ಪ್ರಮುಖ ಜವಾಬ್ದಾರಿಗಳನ್ನು ಹಂಚುವಾಗಲೂ ಪಕ್ಷದ ನಿಲುವಿಗೆ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿ ನಿಂತವರನ್ನು ತಬ್ಬಿಕೊಳ್ಳುವ ಪ್ರವೃತ್ತಿ ಎದ್ದು ಕಾಣುತ್ತಿದೆ. ಇದು ಕೇವಲ ಒಂದು ಪಕ್ಷದ ಸಮಸ್ಯೆಯಲ್ಲ, ಇಂದಿನ ರಾಜಕಾರಣದಲ್ಲಿ ಅಧಿಕಾರ ಮತ್ತು ಪ್ರಚಾರದ ಹಪಾಹಪಿಗೆ ಬಿದ್ದು ಸಿದ್ಧಾಂತವನ್ನು ಬಲಿಕೊಡಲಾಗುತ್ತಿದೆಯೇ ಎಂಬ ಸಂಶಯಕ್ಕೆ ಪುಷ್ಟಿ ನೀಡುತ್ತದೆ.
ಪಕ್ಷ ಅಧಿಕಾರಕ್ಕೆ ಬರಲು ಹಗಲಿರುಳು ದುಡಿಯುವ, ವಿರೋಧಿಗಳ ಟೀಕೆಗಳಿಗೆ ಜಾಲತಾಣಗಳಲ್ಲೇ ಇರಲಿ ಅಥವಾ ತಳಮಟ್ಟದಲ್ಲೇ ಇರಲಿ ಎದೆಯೊಡ್ಡಿ ನಿಲ್ಲುವ ಸಾಮಾನ್ಯ ಕಾರ್ಯಕರ್ತರಿಗೆ ಕೊನೆಗೆ ಸಿಗುವುದು ಏನು? ಅಧಿಕಾರದ ಫಲಗಳು ಸಿದ್ಧಾಂತ ವಿರೋಧಿಗಳಿಗೆ ಒಲಿಯುವಾಗ, ನಿಷ್ಠಾವಂತ ಹೋರಾಟಗಾರರು ಅನಿವಾರ್ಯವಾಗಿ ಮೂಲೆಗುಂಪಾಗುತ್ತಾರೆ. ರಾಜಕೀಯ ಪಕ್ಷಗಳು ಕೇವಲ ಅಧಿಕಾರ ಕೇಂದ್ರಿತ ಚದುರಂಗದಾಟವಾಗದೆ, ಸಿದ್ಧಾಂತದ ಬುನಾದಿಯ ಮೇಲೆ ನಡೆಯಬೇಕಾದರೆ ಇಂತಹ ತಪ್ಪು ನಿರ್ಧಾರಗಳಿಂದ ದೂರವಿರಬೇಕು.
ಮಾರಿಕೊಳ್ಳದ ಡಿಜಿಟಲ್ ಮಾಧ್ಯಮಗಳು ಮತ್ತು ಜಾಗೃತ ಕಾರ್ಯಕರ್ತರು ಒಗ್ಗೂಡಿ ನಡೆಸಿದ ಈ ಸದ್ದಿಲ್ಲದ ಹೋರಾಟ, ಸರ್ಕಾರ ತನ್ನ ತಪ್ಪು ನಿರ್ಧಾರವನ್ನು ಹಿಂಪಡೆಯುವಂತೆ ಮಾಡಿದೆ. ಈ ಬೆಳವಣಿಗೆಯು ಅಧಿಕಾರದಲ್ಲಿರುವವರಿಗೆ ಒಂದು ಸ್ಪಷ್ಟ ಎಚ್ಚರಿಕೆಯಾಗಿದೆ: “ಅಧಿಕಾರ ತಾತ್ಕಾಲಿಕ ಇರಬಹುದು, ಆದರೆ ಸಿದ್ಧಾಂತ ಮತ್ತು ಕಾರ್ಯಕರ್ತರ ನಿಷ್ಠೆ ಶಾಶ್ವತ.” ಇದನ್ನು ನಿರ್ಲಕ್ಷಿಸಿದರೆ ಭವಿಷ್ಯದಲ್ಲಿ ದೊಡ್ಡ ಬೆಲೆ ತೆರಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಈ ಘಟನೆ ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ನೆನಪಿಸಿದೆ.
